Υπογονιμότητα

Περισσότερα από 8 στα 10 ζευγάρια θα επιτύχουν εγκυμοσύνη μέσα στον πρώτο χρόνο ελεύθερων και τακτικών σεξουαλικών επαφών.
Αν μετά από έναν χρόνο δεν έχει επιτευχθεί σύλληψη, συνιστάται να ξεκινήσει διερεύνηση γονιμότητας.

Αντιμετώπιση ζευγαριού με υπογονιμότητα

Η φροντίδα πρέπει να αφορά και τους δύο συντρόφους και να αντιμετωπίζονται ως ενιαία οντότητα.

Αρχική εκτίμηση

• Σπερμοδιάγραμμα: Ζητείται σε όλα τα ζευγάρια που απευθύνονται στο ιατρείο με υπογονιμότητα.

• Εκτίμηση ωορρηξίας:

  • Λήψη ιστορικού εμμήνου ρύσεως. Αν η γυναίκα έχει τακτικό κύκλο, κατά κανόνα υπάρχει ωορρηξία.

  • Επιβεβαίωση με μέτρηση προγεστερόνης την 21η ημέρα (σε κύκλο 28 ημερών) ή αναλόγως τη διάρκεια του κύκλου.

• Ορμονικός έλεγχος:

  • FSH, AMH και καταμέτρηση ωοθυλακίων στην αρχή του κύκλου ως δείκτες ωοθηκικού αποθέματος.

  • Σε γυναίκες με άστατη περίοδο, μέτρηση FSH και LH. Υψηλές τιμές μπορεί να δείχνουν ωοθηκική ανεπάρκεια.

  • Σε γυναίκες με θυρεοειδικά συμπτώματα ή αμηνόρροια, έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας.

Έλεγχος σαλπίγγων και μήτρας

• Υστεροσαλπιγγογραφία: Συνιστάται σε γυναίκες χωρίς άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες, για εκτίμηση της βατότητας των σαλπίγγων.

• Διαγνωστική υστεροσκόπηση ή λαπαροσκόπηση: Γίνεται εφόσον υπάρχουν ενδείξεις που απαιτούν περαιτέρω έλεγχο.

Η διερεύνηση της υπογονιμότητας ξεκινά μετά τον πρώτο χρόνο ανεπιτυχών προσπαθειών και περιλαμβάνει ελέγχους και για τα δύο μέλη του ζευγαριού. Με σωστή και ολοκληρωμένη εκτίμηση, μπορούν να εντοπιστούν τα αίτια και να σχεδιαστεί η κατάλληλη θεραπεία.